Hayat, düşündüğümüzden ya da insan beynimizin algılandığından da daha hızlı geçiyor. Eski fotoğraflarıma baktığımda, o zamanki kalp yaralarımı artık hatırlamak da zorlanıyorum. Sevdiğim, aşık olduğum yüzler, sanki başkasının kalp sevdası gibi geliyor. Acım, ”benim” acım, benim olmaktan çıkmış gibi.

Zaman geçtikçe daha net algılıyorum ki, benim olan da hiçbir şey de yok!! Her şey eşlik ediyor, eskiden de derdim bunu sanırım ama tam olarak anlamam senelerimi aldı.

Yani HER ŞEY HIZLA GEÇİYOR, TUTUNACAK PEK BİR ŞEY DE YOK! Zamanında bir şekilde hayatıma giren, sevdiğim, benimle kalsın diye çırpındığım kim varsa, bugün kalpten diyebiliyorum mutlu olsunlar! Ama bunu yapmıştı, o yüzden hep mutsuz olsun gibi bir niyetin varsa, biraz o hisle kal. LÜTFEN hazır olmadığın bir hissi kendine giydirmeye çalışma! Hisse yer aç, kendini sev, toprağını sula.

SÖZ VERİYORUM: DEĞİŞİYOR! ÇOK ŞÜKÜR Kİ DEĞİŞİYOR.

Geçen ay bana bir arkadaşım minik bir saksı çiçeği hediye etti. İnsan hemen bağ kuruyor, ufacık çiçekle.  Çiçek açtıkça ben nasıl mutlu oluyorum anlatamam ama bir süredir solmaya başladı. Yaşam yine kendince hatırlatıyordu, bazen elinden geleni yapsanda, yapabileceklerin hep sınırlı olacak. Vakti dolup, gitmesi gereken gidecek. Çiçek açtığı gibi mevsimi gelince solacak da SOLMASI KÖTÜ, AMA AÇMASI MI İYİ?

Biliyorum kolay değil. Ama kabulün kalpte tarifi imkansız bir hafifliği var.Zamanla insan anlıyor ki, yaprağın solması da, yeşermesi de yaşama dair. Hiç ayrılmadılar. Yaprak, ağaca değil, kocaman yaşama ait ve solduğunda bile ona ait olmaya devam edecek.

………………………………………………………………………………………………

O ZAMAN NASIL OLACAK?

Geçmişinizi, yaralarınızı bilen yüzlerle sohbet etmenin her zaman başka bir hissi var. Geçen gün öyle bir arkadaşımla sohbet ederken ona dedim ki: ” artık bana iyi gelmeyen şeyleri, iyi geliyormuş gibi yapmıyorum ve bu büyük rahatlıkmış.” Yani artık canım deli sebze yemek isterken et yemek için çaba sarf etmeyi bıraktım. Ve ben çabayı bıraktığım an, üstüme gelen duvarlar yok olmaya başladı. Benim özgürlükten anladığım tam kendinle kurduğun bu gönül bağı.

Umarım sen de sana iyi gelmeyen şeyleri anlayacak kadar kendine hassas ve zamanı geldiğinde bırakabilecek kadar da hayata karşı net olursun. 

Etrafına bak. Ne aynı kalıyor? Her şey değişiyor, çocuk gibi değişmesini istemeyen ve kendine ıstırap yaratan senden başkası değil!

 

 

SİTEDE ARA

Go to top