İlk yoga dersi ve devamı üzerine türlü diyaloglara kulak misafiri, türlü tepkilere şahit olabilirsin. Olur ya benzer şeyleri hisseder ya da -her ne kadar kendi yolculuğun olsa da- bu tür diyaloglara denk gelir ve etkilenirsen, aklında bulunsun!

"İşte budur" hissiyatı!

Dürüst olmakta fayda var. İlk etapta cazip gelen, merak edilen ve istenilen bir şeyi gerçekleştiriyor olman, zaman/bütçe kısımlarının denk düşmesi ve eğitmen ile enerjinin uyuşması elbette.

Diğer taraftan gerçekten iyi de hissedebilirsin. Beklentisiz o anı deneyimlemiş, o bir veya birkaç saatlik deneyimden çok keyif almış olabilirsin. Yani yolculuğa ilk adımı atmakla kalmaman ve hayatına dahil edebilmen de olası gelişme.

Bunun yanı sıra, ilerleyen zamanlarda sevdiğin pratiklerinden hızla uzaklaşma ihtimalinin de bulunduğu bir gerçek.

Ne ilgisi mi var?

Şöyle ki; beden ile başlayan serüven zamanla bambaşka yerlere çekilmene neden olabilir! Belki seni yogaya iten duygu her neyse aynı yoğunlukla seni bulunduğun yerden çekip alabilir.  

Uzaklaştıran nedenler, "tamamdır yaa, yapıyorum işte" diye bağıran başarı coşkusundan, "güzeldi, denedik işte, zaten zamanım yok" boş vermişliğine kadar gidebilir. 

Nihayetinde, o hissiyat her ne ise karşına dikildiğinde itekleme onları, anlamaya çalış. Belki o vakit tepkilerini izlemek ve değiştirmek normalin olur.

"Hmmm, bilemedim ki, bu mudur?" hissiyatı arasında gidip gelmeler!

Asana, nefes, meditasyon üçlüsü umduğundan kolay ya da zor gelebilir. Bir ihtimal duyup izlediklerinin etkisi altında olabilirsin bu durumda. 

Halbuki, düzenli devam edilen pratikler neticesinde, kimi zaman kolay gelen zor, zor gelen kolay hale dönüşebilir şaşırtıcı bir şekilde. Bünye o sıra her ne barındırıyorsa ve o iniş çıkışlar her ne ise eşlik edecek bedeninin serüvenine. Kaldı ki mevzu eğilip bükülmek ve nefesini düzene sokmak değil tam olarak, haberin olsun. Kapıyı araladıktan sonrası için cesaretinin olup olmaması mühim olan.

Ve yine ısrarla sana göre olmadığına karar verme eğilimindeysen, diğer olasılığa bir göz at derim.

"Dönüşmeliyim" kaygısı!

Evet, "dönüşmek " kelimesiyle sıkı bir bağ kurman ve bu sebeple yoga ile yolunun kesişmesi muhtemel!

Nihayetinde, "Ee ne fark etti şimdi?", "Hani kuşlar, böcekler?" hissiyatları ile irtibata geçmiş olabilirsin.

Mevzu şu ki; bir anda olamıyorlar. 
İlk dersi de geçtim, devam ettiğin süre zarfında dahi zaaflarınla, öfkenle beraber yaşamaya devam ederken bulabilirsin kendini. Tıpkı keyifli ve hafiflemiş hissetmen gibi! 

Kimi zaman direnerek kabul edecek, kimi zaman sakince özümseyecek olsan da, güzel dediğin farklı gelebilir süreçle birlikte sana ya da umursamadıkların değerli. 

Kısacası; bir anda dönüşmüyor, dönüşmek için kendine alan yaratıyorsun.

İzin verdiğin sürece elbette, kendine izin verdiğin sürece.

 

Go to top